Diagnoza to nie plan na poniedziałek. Coach o warsztatach „ADHD w pracy i karierze"

Bardzo dobrze pamiętam ten moment, kiedy wychodzi się z gabinetu z papierem, na którym w końcu jest nazwa tego, co się przez lata czuło, a nie umiało nazwać. To ogromna ulga. I zaraz po niej przychodzi pytanie, na które żadna diagnoza nie odpowiada: dobra, i co teraz robię w poniedziałek rano, kiedy znowu nie mogę zacząć raportu, a szef pyta, czy będzie gotowy na czternastą.

Diagnoza tłumaczy mechanizm. Nie zmienia kalendarza, open space'u, deadline'ów ani rozmowy z przełożonym, którą trzeba w końcu odbyć.

Dwie różne ścieżki pracy nad tym samym problemem

Leczenie i terapia w klinice odpowiadają na pytanie, co dzieje się w mózgu i jak sobie z tym radzić od strony neurologicznej i emocjonalnej. To fundament, bez którego dalsza praca się nie utrzyma.

Warsztaty, które prowadzę, zaczynają się dokładnie tam, gdzie ten fundament został zbudowany, i odpowiadają na inne pytanie: jak z tą wiedzą o sobie wejść w konkretne środowisko pracy, z konkretnym zespołem, konkretnym szefem i konkretnym kalendarzem. To nie jest terapia i nie próbuje nią być. Proponuję warsztat praktyczny, z którego uczestnik wychodzi z gotowym, spisanym planem dostosowań, a nie z kolejną porcją teorii o tym, czym jest ADHD.

Jedno bez drugiego jest niepełne. Zrozumienie mechanizmu bez przełożenia go na pracę zostaje wiedzą akademicką. Próba zmiany nawyków w pracy bez zrozumienia mechanizmu kończy się kolejną rundą obwiniania się za to, że „znowu nie potrafię się zorganizować".

Dlaczego w Klinice ADHD, a nie osobno

Gdyby te warsztaty istniały gdzieś indziej, poza kliniką, uczestnik musiałby po diagnozie zacząć od nowa: szukać kogoś obcego, tłumaczyć swoją historię jeszcze raz, sprawdzać, czy ta osoba w ogóle rozumie, czym jest ADHD, i czy będzie traktować to poważnie. To dokładnie ten rodzaj progu, przez który wiele osób po prostu rezygnuje i zostaje z samą diagnozą, bez żadnego dalszego kroku.

W klinice tego progu nie ma. Uczestnik trafia do kogoś, kto pracuje w tym samym miejscu, rozumie język, który już padł w gabinecie, i może prowadzić rozmowę dalej od punktu, w którym diagnosta czy terapeuta kończy swoją część pracy. Nie trzeba zaczynać od zera ani niczego udowadniać po raz drugi.

Dla nas w klinice oznacza to też coś prostszego: osoba, która dostała diagnozę i nic poza nią, to osoba z niedokończoną opieką. Warsztaty domykają tę lukę na miejscu, zamiast zostawiać ją komuś zewnętrznemu, na czyją jakość pracy nie mamy żadnego wpływu.

Co robi z tego kompletną ofertę

Kompletna oferta to nie suma usług, tylko ciągłość. Diagnoza mówi, co się dzieje. Terapia i leczenie pomagają to udźwignąć. Warsztat uczy, jak z tym żyć konkretnie, w pracy, każdego dnia, i kończy się dokumentem, który można faktycznie wykorzystać, a nie tylko refleksją.

To ostatni brakujący element, bez którego cała wcześniejsza praca zostaje zawieszona w powietrzu, bo wraca się do tego samego biurka, z tymi samymi wyzwaniami, ale bez żadnego konkretnego planu, co dalej.

Od kogo będziesz się uczyć

Prowadzę te warsztaty też dlatego, że sama jestem osobą z ADHD i przez lata zarządzałam ludźmi w korporacjach. Wiem z obu stron, jak wygląda prawdziwy grafik, prawdziwa presja i prawdziwa rozmowa z przełożonym, którą trzeba odbyć. Ten warsztat uczy, jak wszystko poukładać tak, żeby dało się normalnie pracować.

Pracujemy w kameralnej, zamkniętej grupie, metodą coachingową: przez dziewięć cotygodniowych sesji budujesz własny Plan Dostosowania Środowiska Pracy i testujesz go między spotkaniami w swojej realnej pracy. Formalna diagnoza ADHD nie jest warunkiem udziału. Program, terminy i zapisy znajdziesz na stronie warsztatów.

Zapraszam serdecznie.